TORO
TORO

معرفی TORO، جدیدترین ربات انسان نمای آلمانی

مهندسان مرکز فضایی آلمان (DLR) بار دیگر ثابت کرده اند که راه ساختن ربات های بسیار جالب را می دانند. به تازگی مرکز رباتیک و مکاترونیک DLR، دستکاری نهایی بر روی ربات دوپای Biped خود را با قرار دادن یک جفت پای آبی براق که گام اول آن را در سال ۲۰۰۹ برداشته شده بود، انجام داد. این پاها اکنون به وضعیت یک ربات انسان نمای کامل، ارتقا یافته و یک بالاتنه کاملا جدید را شامل شده اند و بالاخره DLR، ربات ارتقا یافته خود را با نامی جدید معرفی کرده است: ربات انسان نمای کنترل شده با گشتاور و یا به طور اختصار TORO.

مدیر پروژه، کریستین اوت، در این مورد توضیح می دهد: “اکنون که بدنه رباتیکی کامل شده است، ما می توانیم فرآیندهایی را که در آن ربات، حرکات متوالی را به صورت روان و از قبل پیش بینی شده انجام می دهد، تست کنیم. برای مثال اگر انسانی یک درب سنگین را باز کند، این کار در یک روند پویا انجام می گیرد و به صورت ناخودآگاه حرکتی را که باید انجام دهد می داند. ربات ما نیز باید قادر به انجام درست این کار باشد. هدف دیگر ما، بالا رفتن از پله ها می باشد. این عمل در صورت آنکه ربات TORO نحوه بالا کشیدن خود در طول نرده های پلکان را همانند یک انسان بداند، امکان پذیر است.”

دیگر ربات مهم انسان نمای مرکز رباتیک و مکاترونیک، Rollin’ Justin است که برای اولین بار در سال ۲۰۰۸ پدیدار شد. همانطور که از نام آن برمی آید، این ربات به جای پا، بر روی چرخ هایی حرکت می کند. قابلیت های آن در طول این سال ها بهبود یافته است، به طوری که برای برخی از افراد این تصور ایجاد شد که از ماژول بالاتنه جاستین در پاهای Biped مرکز DLR استفاده شده است. در عوض، این تیم یک بالاتنه اختصاصی برای TORO با یک سر جدید، نیم تنه، بازوهای سبک وزن و دستان ساده ساخته است.

محققان DLR خواستار برتری TORO بر عملکردهایی هستند که جاستین و دیگر ربات های انسان نما مانند آسیمو، قادر به انجام آن ها می باشند که از جمله این عملکردهای مورد نظر، توانایی واکنش مستقل و هوشمندانه در طیف وسیعی از شرایط می باشد.

ربات دوپای DLR اولین تلاش این مرکز در زمینه ربات های راه رونده نبوده و همچنین اولین نمونه آلمانی ربات های دوپا هم نیست (دانشگاه فنی مونیخ پیش از این دو نمونه کامل را در Johnnie و LOLA توسعه داده است). با این حال این ربات در بین ربات های برگزیده ای همچون COMAN ایتالیایی قرار دارد که دارای مفاصل کنترل شونده با گشتاور است. این قابلیت به اندام های ربات مقداری حالت کشسانی و ارتجاعی می بخشد در حالی که مدل های پیشین، انعطاف ناپذیر و سرکش بودند. وجود اندام های انعطاف پذیرتر در این ربات، موجب افزایش نیرومندی در برابر نیروهای خارجی پیش بینی نشده و بهبود ایمنی در تعامل با انسان ها است.

در مقایسه با ربات های دوپای ساخته شده در ژاپن و کره، ربات DLR به دلیل پاهای کوچک خود قابل توجه است. اوت می گوید: “از یک طرف می خواهیم که با بکار بردن جای پای کوچک، به ربات امکان عبور راحت از موانع را بدهیم و از سوی دیگر، این خواسته، طراحی آن را برایمان مشکل تر می سازد.” اکنون این تیم باید گام های ربات را با بالاتنه سبک وزن و حرکات بازو، هماهنگ و ادغام کند. به علاوه افزودن بازوها و دستان، دنیایی از امکانات را برای کاوش و جستجوی این تیم فراهم می آورد.

شاید به این دلیل که TORO به تازگی مونتاژ شده، DLR هنوز فیلم عمومی جالبی از این ربات جدید خود منتشر نکرده است. با این حال می توانید تجسم آغازین از ربات TORO را در ویدئوی زیر ببینید (چیزی بین ربات دوپای DLR و شکل فعلی آن).

دانلود کلیپ

منبع : بهترین ها در زمین

رضا روحی

درباره ی رضا روحی

رضا روحی
دانشجوی کارشناسی ارشد کامپیوتر گرایش نرم افزار ، علاقه مند به زبان های برنامه نویسی ، علاقه مند به رباتیک

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

code